WSPÓLNY JĘZYK 06
Gadżety strefy szlemowej

Po otwarciu 1BA i pytaniu Staymana mamy trudności z forsującym uzgodnieniem koloru starszego, np.:
W
E
1NT
2§
2©
?
Jak forsująco uzgodnić kiery, by przejść do strefy szlemowej? Przypominam, że skaczące odzywki nowym kolorem (3Ş,4§/¨),
to wg polskiej szkoły splinter, a więc wskazanie krótkości w kolorze skoku i czterech kierów. A co zrobić, gdy brak nam singletona?

Ci, którzy stosują Staymana rozkładowego, mogą wypytać o skład, a następnie zastosować konwencję Wywołania końcowego
(patrz książka Nowoczesny brydż – konwencje), w której obowiązuje OSW Doroszewicza. Ale nie dość, że taka licytacja wymaga szczegółowych ustaleń w parze, to jeszcze ma tę wadę, iż nie pozwala bezpiecznie inwitować szlemika.
W dzisiejszym brydżu odchodzi się od Staymana rozkładowego.

Przykład 1
D 8 7 6 
A 10 9 
A W 
K W 9 6
W   E
A 10 5 4
K 7
K 9 3 2
A 10 4
W otworzył 1BA. Zadaliśmy Staymana. Usłyszeliśmy odpowiedź 2Ş. Nasza ręka (E), bogata w kontrole (asy, króle),
daje szanse na szlemika, ale tylko przy nadwyżkowej karcie otwierającego. Przypuśćmy, że stosując Staymana rozkładowego
zadamy kolejne pytania i dowiemy się, np. na poziomie 3, o układzie 4324. Co dalej? Jeśli zadamy bardzo ekonomiczne pytanie
4§ – uzgadniam piki i pytam o 5 wartości, to partner odpowie 4BA (2 wartości plus dama atu). Dalej możemy pytać o coś jeszcze,
ale do niczego dobrego już to nas nie doprowadzi, gdyż przy autentycznej karcie W chcielibyśmy grać tylko 4Ş.

W strefie szlemowej, gdy trzeba precyzyjnie zbilansować kartę, właściwie tę rolę spełniają cue-bidy.

Przejdźmy do gadżetu, który rozwiązuje nasze problemy:
W
E
1NT
2§
2Ş
?
3© = silne uzgodnienie pików, aspiracje szlemikowe, z założenia bez singletona,
4§/¨/© = splinter, uzgadniający piki;

Przelicytujmy nasze rozdanie stosując powyższe ustalenia:
D 8 7 6 
A 10 9 
A W 
K W 9 6
W   E
A 10 5 4
K 7
K 9 3 2
A 10 4
.
W
E
1NT
2§
2Ş
3©
4§
4¨
4©
4Ş
pas
 
3©uzgodnienie pików, aspiracje szlemikowe;
4§ – ręka W choć minimalna, jest pełna kontroli, więc W nie zniechęca partnera do szlemika przez negatywne 4Ş lub 3BA
        (propozycja kontraktu, licytujemy tak ze słabymi atutami), ale licytuje cue-bid;
4¨/© - cue-bidy ekonomiczne (poniżej dogranej), nie obiecują nadwyżki;
4Ş – negat: partnerze, szlemik jest możliwy tylko przy Twoim wyjątkowo dobrym otwarciu.
pas – brak nadwyżek.
W zupełnie bezpieczny sposób (poniżej dogranej) E zainwitował szlemika.

Gdyby W posiadał np. taką rękę:
D W 9 6 
A 3 2 
A 7 
K D 9 6
W   E
A 10 5 4
K 7
K 9 3 2
A 10 4
to doceniłby jej walory (sekwensowe wartości w kolorach długich, asy w kolorach krótkich) i popędził do szlemika.
 
W
E
1NT
2§
2©
?
2Ş = silne uzgodnienie kierów, aspiracje szlemikowe, z założenia bez singletona;
2BA = 4 piki, w ramach inwitu, nie forsuje;
3§/¨ = 4 piki i wskazany longer młodszy 5+ (sporadycznie będziemy tak licytować z 4 młodszą; zwłaszcza gdy mamy
bilans na szlemika i chodzi nam o sprawdzenie możliwości szlemowych);
3© = inwit;
3Ş,4§/¨ = splinter, uzgadniający kiery.

Jak widać gadżet jest łatwy do zapamiętania, a my zachowamy naturalny styl wymiany informacji w strefie szlemowej.

Proszę używać jak najprostszych środków, oto stosowny przykład.
D W 9 6 
K D 9 6
A 7 
A 3 2
W----E
A 10 5 4
A 10 4
K 9 3 2
K 7
.
W
E
1NT
2§
2©
?
Gdyby E wiedział, że otwierający ma także 4 piki, to chciałby lekko zainwitować szlemika pikowego. Ponieważ karta E stwarza
szanse szlemikowe, tylko przy wyraźnie nadwyżkowej karcie W z czterema pikami, wystarczy zgłosić 3BA (na inwit bezatutowy
- 4BA, ręka E jest za słaba, gdyż szlemik BA wymaga co najmniej 33 PC).
W
E
1NT
2§
2©
3NT
?
Otwierający wie, że E ma 4 piki (zadał Staymana) więc wybiera grę pikową. Ponieważ uzgodniony kolor wzmacnia bilans,
a ręka W jest wyjątkowo urodziwa (zgrupowania figur w kolorach długich, asy w kolorach krótkich), więc otwierający,
w kontekście gry kolorowej, posiada aż dwie nadwyżki i właśnie dlatego, powinien uzgodnić piki cue-bidem – 4§.
I w ten prosty i niezwykle logiczny sposób WE osiągną szlemika pikowego.

Popatrzmy na wykorzystanie mechanizmu tego rozumowania w innej sekwencji.

Przykład 2
K 6 
K 10 5 
A 7 6 4 
A D 7 2
W----E
A D 9 5 4
A 7 4
K 8 3
W 4
Szansa na wygranie szlemika wynosi mniej niż 20%
W
E
1NT
2©
2Ş
3NT
pas

Przenieśmy u gracza W  ©10 do pików:
K 10 6 
K 5 
A 7 6 4 
A D 7 2
W----E
A D 9 5 4
A 7 4
K 8 3
W 4
Teraz, gdy mamy uzgodniony kolor i pojawiła się lewa przebitkowa w kierach, podział pików 3-2
(68%) daje niemal pewność wygrania szlemika. Takie szlemiki zdecydowanie grać należy. Licytujemy:
W
E
1NT
2©
2Ş
3NT
?
W ramach rebidu 2Ş, w kontekście gry kolorowej, W ma super maksimum i dlatego powinien
uzgodnić piki cue-bidem – 4§, co doprowadzi do szlemika.

Oto jeszcze jedna sekwencja, w której wykorzystujemy ten mechanizm:
K 9 
K D 5 2
7 6 4 
A D 7 2
W----E
A D 10 5 4
A 7 4
A 10 3
K 4
.
W
E
1§
1Ş
1NT
2§
2¨
3NT
pas
2§podwójny magister (nawet z nieco większą siłą należy wybrać 2§ a nie 2¨);
2¨ – automatyczne;
3BA – wybierz między 3BA, a 4Ş.
Szlemik ma niewielkie szanse realizacji.

Przenieśmy blotkę karo do pików:
K 9 6 
K D 5 2
7 4 
A D 7 2
W----E
A D 10 5 4
A 7 4
A 10 3
K 4
Licytujemy:
W
E
1§
1Ş
1NT
2§
2¨
3NT
4§
4¨
6Ş
pas
2§podwójny magister;
2¨ – automatyczne;
3BA – wybierz między 3BA, a 4Ş.
4§ – cue-bid, partnerze mam wyjątkowo dobrą kartę do gry kolorowej;
4¨ – cue-bid, akceptacja zaproszenia szlemikowego;
6Ş – w kontekście dotychczasowej licytacji trudno o lepszą kartę u W, dalsza wymiana informacji nie ma więc sensu.
Jak diametralnie zmieniła się siła połączonych rąk. Szlemik pikowy jest poprawny.

Przelicytujmy kilka rozdań.

Problem 1
K D 10 2 
A D 7 2 
K W 4 
9 7
W----E
A 9 5 4
W 2
A 9 4
10 4 3 2
.
W
E
1NT
2§
2©
2NT
3¨
4Ş
pas
 
2BA = 4 piki, nie forsuje.
3¨ = próba zagrania końcówki pikowej na wybranych wartościach, pytanie o uzupełnienie.
4Ş = jest uzupełnienie.

Problem 2
K W 9 2
A K W 4
W 10 8
K 5
W----E
A D 10 4
10 5 3
--
A D W 7 4 2
.
W
E
1NT
2§
2©
3§
3Ş
3BA
4§
4¨
4BA
5Ş
5BA
7Ş
pas
3§ = naturalne, w zasadzie 5+ trefli i 4 piki, forsing do dogranej; 3Ş = uzgodnienie pików;
3BA = krótkość karo (gdy nastąpiło uzgodnienie koloru starszego na wysokości trzech, z ręką dwukolorową preferujemy cue-bid krótkościowy; informujemy o nim wg zasad podanych w rozdziale "Sekwencje krótkościowe" - krótkość pokazujemy naturalnie,
przy czym BA oznacza najdalszą krótkość, tu: właśnie kara);
4§ = cue-bid; 4¨ = renons; 4BA = Blackwood 102; 5Ş = 2 wartości + dama atu; 5BA = inwit wielkoszlemowy.

Problem 3
10 7 2 
K D 9 2 
A K 7 4 
K 5
W----E
A 9 5
A W 10 6
9 5
A D W 4
.
W
E
1NT
2§
2©
2Ş
3§
3Ş
4§
4NT
6¨
7©
pas
2Ş = uzgodnienie kierów, aspiracje.
3§ = cue-bid (choć można uzgodnić w parze, że już licytujemy układ).
Dalej cue-bidy, Blackwood 102...
6¨ = 2 wartości + dama atu + ¨K.

Problem 4
10 7 2 
A D 7 2 
A D 10 4 
K 5
W----E
A K 6 5
9 6 5
4
A D W 4 2
.
W
E
1NT
2§
2©
3§
3NT
pas
3§ = naturalne: trefle i piki.
3BA = duże skoncentrowanie figur w kolorach czerwonych.

Problem 5
D W 7 2 
A W 9 5 
K 4 
A 10 8
W----E
A K 5 4
K 2
A D W 7 4
4 2
.
W
E
1NT
2§
2©
3¨
3Ş
4¨
4©
4NT
6¨
7Ş
pas
3¨ = forsujące, naturalne z czterema pikami; 3Ş = uzgodnienie pików;
4¨ = cue-bid, brak krótkości, o której to informacje preferujemy (4§ oznaczałoby krótkość treflową, a 3BA - kierową);
4© = cue-bid kierowy; 4BA = Blackwood 102.
6¨ = 2 wartości + dama atu + ¨K.

Problem 6
D 9 2
A D 9 2
A 10 6
A 7 5
W----E
A 10 6 5 
K W 6
4
K 9 8 4 2
.
W
E
1NT
2§
2©
3§
3¨
4©
pas
3§ = 5+ (niekiedy czwórka) trefli i 4 piki;
3¨ = czwarty kolor, partnerze, zgłaszamproblemy z wyborem końcówki;
4© = silny tripleton.
 

Pozostały nam jeszcze ręce zrównoważone bez starszej czwórki . Tu do dyspozycji mamy:
- bezpośredni inwit szlemikowy 1BA-4BA;
- szlemowy 1BA-5BA (forsuje);
- sign-off: 1BA-6BA;
- 1BA - 4Ş = bilans na szlemika z szansami na szlema, rodzaj staymana - pytania o kolory młodsze.
Statystycznie możliwość takiej licytacji pojawi się raz na wiele lat, więc ustalenia powinny być łatwe do zapamiętania.